Jaka jest dopuszczalna maksymalna średnica otworu przelotowego w płycie podstawy w przypadku obciążenia ścinającego
Podczas obliczania rozkładu obciążeń ścinających dla grup zakotwień, zwykle zakłada się, że wszystkie kotwy mają udział w przenoszeniu obciążenia ścinającego. Warunkiem tego jest, aby średnica otworu przelotowego płyty podstawy (zamocowania) była odpowiednio mała. Otwory przelotowe dopuszczalne zgodnie z wymaganiami EK2, Część 4 [1] zostały podane w wierszu 3 tabeli 1.
W tym przypadku, wymagany otwór przelotowy jest większy niż podany w wymaganiach Eurokod 2, Część 4 (porównanie wiersza 2 z wierszem 3 tabeli 1), tym samym rozkład sił na indywidualnych kotwach jest nierównomierny, a rozkład obciążeń trudno jest oszacować.
W wymaganiach EC2, Część 4, w pkt. 6.2.2.1 [1] jednoznacznie określono, że w przypadku kołków/kotew spawanych lub kołków/kotew skręcanych lub w przypadku wypełnienia szczeliny pierścieniowej zaprawą o wystarczającej wytrzymałości na ściskanie lub wyeliminowania szczeliny pierścieniowej innymi odpowiednimi sposobami, otwór przelotowy jest traktowany jako otwór bez szczeliny pierścieniowej.
Do wypełnienia otworów w płycie podstawy (zamocowania) stosowane są między innymi wypełnienia szczelin przy użyciu specjalnych zestawów podkładek wypełniających Hilti. Podkładki te wypełnia się żywicą iniekcyjną Hilti HIT-RE 500 V4 lub Hilti HIT-HY 200-A. Wypełnienie szczeliny pierścieniowej można zastąpić innymi odpowiednimi środkami, na przykład podkładkami regulacyjnymi, jeśli pozwalają one zapewnić, że szczelina pierścieniowa elementu mocującego zostanie równomiernie wypełniona.