Obciążenia niszczące krawędzi betonu dla kotew osadzanych w narożnikach lub w wąskich elementach
W przypadku kotew pod obciążeniem ścinającym osadzonych w narożnikach lub wąskich elementach, rozwój powierzchni pęknięcia betonu może być ograniczony (patrz ilustracja poniżej), jeśli odległość do krawędzi równoległej do kierunku obciążenia wynosi c2<1,5c1. Wartość krytyczna c2=1,5c1 odpowiada kątowi pęknięcia 35°. Przy wartości granicznej c2=0, patrz pkt. a) na ilustracji poniżej, wielkość teoretycznego obciążenia ścinającego w narożniku jest ograniczona o 50%. Ponadto, rozkład naprężeń jest zaburzony przez obecność narożnika, co może powodować dalsze zmniejszenie nośności. Może to być uwzględnione przez zastosowanie współczynnika redukcyjnego w sposób podobny do stosowanego dla obciążeń rozciągających.
Zwiększenie głębokości zakotwienia w przypadku obciążenia niszczącego krawędzi betonu ma mniejszy wpływ w porównaniu do obciążenia niszczącego betonu przy rozciąganiu. Jest to oparte na różnych metodach wyznaczania wykładnika. Na przykład, podwojenie głębokości zakotwienia może zwiększyć obciążenie niszczące krawędzi betonu o ~13%.
W rezultacie można powiedzieć, że obciążenie niszczące betonu dla kotwy obciążonej przez ścinanie w pobliżu krawędzi w dużym stopniu zależy od odległości od krawędzi, ponieważ jest to parametr, analogicznie do głębokości osadzenia dla kotwy obciążonej przez rozciąganie, który wyznacza rozmiar powierzchni pęknięcia i w rezultacie nośność.
Układ pęknięcia pojedynczej kotwy obciążonej przez ścinanie (Rehm,Eligehausen, Mallee (1992)
a) W narożniku elementu betonowego
b) W wąskim elemencie betonowym
Jeśli grubość elementu jest wystarczająca do utworzenia pełnej powierzchni pęknięcia. Kotwa obciążona przez ścinanie w wąskim elemencie generuje powierzchnię pęknięcia, która jest ścięta przez dolną krawędź elementu. Minimalna wymagana grubość umożliwiająca utworzenie pełnej powierzchni pęknięcia wynosi 1,5-krotność odległości od krawędzi w kierunku obciążania.